Verricht zelfs de geringste daad met hart en ziel. Dat is het geheim van succes.

Swami Sivananda

hartSucces. Wat is dat? De ‘Van Dale’ heeft het over een goede afloop. Iets is succesvol als het een goede afloop heeft. Dus als je wilt dat het goed met je afloopt, doe dan alles met hart en ziel. Voor mij staat `hart` hier symbool voor de goede intentie. Het handelen vanuit de basisgedachte dat je daarmee anderen niet schaadt maar helpt. `Ziel` staat symbool voor overtuiging en enthousiasme.

En dat maakt zo’n uitspraak, welke mij eerst wat hoog over leek, toch praktisch bruikbaar. Het vraagt natuurlijk wel enige oefening. Zeer waarschijnlijk een leven lang. Vraag me overigens ook af of het praktisch haalbaar is. Soms is het toch ook gewoon heerlijk om even lekker chagrijnig te zijn. Om niet aardig te zijn, omdat je anderen wilt laten voelen dat je het niet goed maakt. Dat je worstelt met dingen…

En als we dit principe nu eens vertalen naar de organisaties waar we werken? Geldt het dan ook? Is het geheim van een succesvolle organisatie dat zij alles wat zij doet, doet vanuit een goede intentie en vol overtuiging? Ik denk het wel. Zeker in de steeds transparanter wordende wereld, waarin gedrag van organisaties scherp wordt bekeken en al snel be- en veroordeeld.

Weten waar je voor staat. De eigen bedoeling kennen en vandaar uit keuzes maken die congruent zijn, maakt een organisatie sterk, aantrekkelijk en overtuigend. En als het goed is ook onderscheidend. Zolang de bedoeling, de raison d’être, van je organisatie maar heel helder is uitgewerkt. En daar gaat het natuurlijk toch vaak mis.

Zeker in de publieke sector is het bestaansrecht van organisaties vaak een  bureaucratische werkelijkheid van weleer. Waarom bestaat de gemeente, de school, de welzijnsorganisatie, de corporatie, de provincie, het ministerie, het ziekenhuis, de jeugdzorg en ga zo maar door? De laatste jaren is een aantal keren duidelijk geworden dat ook binnen deze `publieke` organisaties allerlei excessen plaatsvinden. Overbetaalde bestuurders, rare declaraties, dure bureaucratische omvormingsprocessen, vervreemding van clientèle (burgers, patiënten, leerlingen). Allemaal direct of indirect een gevolg van een breuk tussen het handelen van de organisatie en haar eigenlijke bestaansreden.

Het bestaansrecht, de overtuiging, de intentie – het is te vaak verworden tot een soort van opgedirkt mission statement. Ik denk dat we op grote schaal binnen de publieke sector terug moeten naar de essentie van organisaties. En vandaar uit herdefiniëren wat nodig is om die essentie in alles met hart en ziel te vertalen naar gedrag, producten en diensten. En laten we proberen daarbij ons niet weer voor de zoveelste keer te verliezen in ingewikkelde stelseldiscussies. Het gaat niet om het stelsel. Het gaat om het waarom van je eigen organisatie, je eigen afdeling, je eigen team, je eigen baan.

Wat vindt u daarvan?