Spelen is de favoriete manier van ons brein om te leren.

BrainVolgens mij klopt dit. Weet niet waarom maar terugkijkend op alle dingen die ik kan, heb ik veel dingen toch spelenderwijs geleerd. En met spelenderwijs bedoel ik dan vooral door met plezier en enthousiasme te ontdekken en te doen.

Waarschijnlijk helpt het dus om in je eigen werk veel te spelen. Die dingen op te zoeken, die je uitdagen, waar je enthousiast van wordt. Waarschijnlijk vraagt dat van je dat je je niet altijd aanpast aan de mores van je omgeving. Ook niet om daar bewust afstand van te nemen maar juist om je eigen vorm daarin te vinden.

Ik geloof wel dat mensen die veel spelen ook aantrekkelijke mensen zijn. Mensen die inspireren, omdat ze autonoom zijn, hun eigen weg kiezen.

In het onderwijs laten we onze jongeren te weinig spelen. Sir Ken Robinson heeft daar een mooi verhaal over verteld. Je vindt het hier. Hij heeft groot gelijk. We leiden onze kinderen van jongs af aan op om professor te worden. Kan je dat tempo niet volgen, dan schalen we naar beneden bij. De creativiteit, het spelenderwijs leren, is niet belangrijk. En dat is jammer!