Het geheim van veranderen is om je energie niet te richten op het bestrijden van het oude maar op het realiseren van het nieuwe.

– Socrates – 

Verandering is er altijd maar het is nooit een doel op zich. Vaak veranderen we, omdat het huidige niet meer voldoet. Ook al is het niet scherp, wat er dan niet meer voldoet. Ik denk dat dit zowel individueel als collectief (organisatie) opgaat. De vraag is of je je dan gaat richten op wat er niet meer past of dat je je richt op wat je wilt dat er gaat zijn. Vaak verzanden we in analyses van wat er nu niet goed gaat. Dat leidt dan tot negativiteit, conflict en verwijt. Beter kiezen we voor de inspiratie en energie van waar we naar toe willen.

Zonder nu te propageren dat je als een kip zonder kop je onvoldragen toekomstvisie moet najagen, lijkt me dat het goed is te bezinnen op de balans tussen het bestrijden van het oude en het realiseren van het nieuwe. Vaak is het nieuwe een logisch gevolg van hetgeen waar je vandaan komt. Dus kennis en inzicht van hoe je als mens of organisatie bent gekomen waar je nu staat, is belangrijk. Dat geeft je handvatten om te bekijken of je toekomstbeeld realistisch en toepasbaar is.

Maar ik zou er niet mee beginnen. Het is mijn overtuiging dat je het oude pas waardevol kan inzetten als je geïnspireerd bent door wat het nieuwe je gaat brengen. Daar zit het eerste deel van het geheim van veranderen. Beeld hebben bij waar je naar toe wilt, daar energie voor voelen en anderen voor kunnen enthousiasmeren. Tijd en aandacht besteden aan de essentie van het nieuwe. Wat gebeurt er als je daar bent? Hoe ziet je dag er dan uit? Wat zeggen anderen daar dan over?

Vanuit die scherpte kun je beter waarderen waar je nu staat. Kun je je richten op wat er nu al waardevol is. Wat je wilt behouden. Vaak blijkt dat er al heel veel wél is. Ook doet het afscheid nemen van alles wat niet meer past, daardoor minder pijn. Er is namelijk al een alternatief in de maak. Het leidt ook minder snel tot conflicten onderling. Natuurlijk is het zo dat het oude gekenmerkt wordt door verstoring. Vrienden, collega’s, partners waarvan hun gedrag je in zekere zin irriteerde. Wellicht irriteerde zij zich ook aan jou? Dat geldt ook voor werkafspraken, systemen die in je organisatie bestaan en voor jou gevoel niet bijdragen aan dat waar je organisatie voor staat. Dat is precies de reden dat je het anders wilt. Je wilt dat loslaten.

Loslaten van wat je niet meer helpt, is niet hetzelfde als alleen maar iets anders gaan doen. Loslaten gaat verder. Kun je terugkijkend ook echt blij zijn dat het nu anders gaat? Kun je de hoop op een beter verleden opgeven en het verleden daarmee accepteren? Volgens mij is dat een aardige beschrijving van loslaten, waarbij alle ruimte er is om het nieuwe te realiseren. Dat is volgens mij het tweede deel van het geheim van veranderen.

Kortom, zet vanuit de inspiratie van wat het nieuwe je gaat brengen, de verworvenheden van het oude in en laat vervolgens echt los wat je achterlaat.