Als we wachten tot we er klaar voor zijn, zijn we ons hele leven aan het wachten.

– Handler – 

Zeker wanneer het gaat om grotere stappen in je leven is de vraag of je er klaar voor bent vrijwel niet volmondig met “ja” te beantwoorden. Altijd is er nog iets onzeker, twijfel je of je het wel kan, wil je nog meer advies, et cetera. We zijn er zelden klaar voor. Kunst is dus om de stap te zetten, ook al ben je er niet klaar voor.

Iedere keer dat ik zo’n stap heb gezet – bijvoorbeeld bij een nieuwe baan- moest ik iets bij mezelf overwinnen. In ieder geval accepteren dat ik een avontuur moest aangaan. Naast de (twijfelachtige) zekerheden die ik rationeel al had verworven, bleef het een besluit waarbij ik onzekerheid moest insluiten en mijn intuïtie moest vertrouwen. Wat me enigszins rust geeft, is de wetenschap dat je er iedere dag zelf weer bij bent om de juiste beslissingen te nemen. Anderzijds dat tot op heden mijn intuïtie me zelden teleurstelt. Ik werk momenteel namelijk in een heel leuk bedrijf, waarin ik veel over mezelf leer en me echt uitgedaagd voel. En dat is echt gekomen omdat ik mijn intuïtie volgde.

Zo gaat het ook vaak in organisaties. Het besluit wordt vaak zo grondig voorbereid dat het momentum al weer weg is. De energie verdwijnt en de actie blijft uit. Hoe kun je nu bevorderen dat je als organisatie meer leert vertrouwen op intuïtie en je onzekerheid weet in te sluiten? Ik geloof dat dit belangrijke elementen zijn van een aantrekkelijke organisatie. Een organisatie die niet wacht en reageert maar juist in actie komt en initieert.

Je intuïtie volgen, vraagt dat je in wezen vertrouwt op je eigen moreel kompas. Dat de drijfveren waarom je dingen doet, gevoelsmatig kloppen. In een organisatie kun je dat misschien wel duiden als de bedoeling van de organisatie klopt. Dat de organisatie is gebouwd op waarden die deze wereld beter maken. Als dat overigens niet zo is, dan moet je direct een andere baan zoeken.

 

Een mening over “Als we wachten tot we er klaar voor zijn, zijn we ons hele leven aan het wachten.

  1. Leuke tekst, doet me denken aan de gedichten die je schreef die je niet in zo’n uitdagende omgeving zat, tijdens je eerste traineeperiode. Het is ook een kracht van je om er altijd iets van te maken, ook al is de omgeving niet ideaal. Groetjes Trudy

U kunt niet reageren